{"text_format":"2","workbook":"xls","n_sheets":1,"sheets":["EConReport"],"not_rendered":{"charts":0,"images":0,"macros":0,"external_links":0,"defined_names":0,"comments":0,"pivot_tables":0},"unopened":[],"bounds":{"document_bytes":16777216,"sheet_cells":100000,"run_cost":"one","rows_first":2000,"rows_last":500,"rows_between":2000,"halvings":0,"cell_chars":16384,"cell_head_chars":4096},"cells_cut":0,"cells_raw":0,"read":"whole","date_system":"1900","formulas":"cached_only"}

{"sheet":"EConReport","index":0,"n_rows":4,"n_cols":6,"rows_kept":4,"cut":false,"hidden":false,"merged":[[0,0,0,5]],"flags":["formulas_cached_only"]}
["Izvješće o provedenom savjetovanju - OBRAZAC ISKAZA O PROCJENI UČINAKA PROPISA ZA ZAKON O IZMJENAMA I DOPUNAMA ZAKONA O GOSPODARENJU OTPADOM"]
[]
["Redni broj","Korisnik","Isječak","Komentar","Status odgovora\n","Odgovor"]
[1,"VESNA PETROVIĆ","OBRAZAC ISKAZA O PROCJENI UČINAKA PROPISA,\n5.ANALIZA UTVRĐENIH UČINAKA I ADRESATA","Članak 24. izmjena Zakona: \nNegativan učinak stručnog nadzora je financijska šteta koju će pretrpjeti operateri u slučaju da obavljaju svoju  djelatnost na temelju pravomoćne županijske  dozvole koju nakon toga  poništava Ministarstvo nakon stručnog nadzora.  Tko će platiti odštetu operaterima kojima je izdana pravomoćna dozvola u županiji i koji su uložili u infrastrukturu i tehnologiju, sklopili dugoročne poslove i ugovore i obavezali se svojim kupcima i dobaljačima, nakon što im se ukine dozvola. Predlažemo da se županije obavežu na plaćanje financijske odštete operaterima kojima je Ministarstvo ukinulo dozvolu i da se to unese u zakon. Potrebno je dodati i odredbu da je u slučaju stručnog nadzora obavezan očevid Ministarstva na lokaciji gospodarenja otpadom te da trošak očevida pokriva ili županijski ili državni proračun kako isto ne bi morali  plaćati operateri.\nČlanak 29. izmjene Zakona: \nDrugi negativan učinak proizlazi iz obaveze mjerenja neugodnih mirisa. Ovim izmjenama zakona omogućuje se inspektorima da nalažu operaterima mjerenje neugodnih mirisa. Nije propisano u kojim slučajevima je moguće naložiti takvo ispitivanje. Potrebno je definirati da se mjerenje smije naložiti samo ukoliko se direktnim inspekcijskim nadzorom na lokaciji utvrde neugodni mirisi ili u slučaju prijave. Nije propisano ni koliko često se treba provoditi mjerenje neugodnih mirisa, jednom mjesečeno, dnevno,godišnje ... pa to daje mogućnost inspekciji zlouporabu položaja i ovlasti. Jedno mjerenje košta u rasponu od 8.000 do 10.000 EUra plus PDV i ovakva odredba predstavlja veliko financijsko opterećenje za poduzetnike. Potrebno je i propisati da u slučaju da se ne utvrdi prekomjerna emisija neugodnih mirisa u zrak da se trošak operateru mora refundirati ili iz državnog proračuna (ako je inspekcija naložila mjerenje) ili na trošak prijavitelja."]